Pół roku temu świat obiegły kontrowersyjne zdjęcia Rihanny. Dwudziestoletnia piosenkarka została pobita przez swojego ówczesnego chłopaka Chrisa Browna. Świat show-biznesu dosłownie się zatrząsł z oburzenia, widząc siniaki i dotkliwe obrażenia artystki. Jej twarz nie wyglądała najlepiej. Okazuje się, że sława i pieniądze wcale nie są gwarancją szczęśliwego pożycia w związku. W czerwcu zapadł wyrok, który skazywał sprawcę na roboty publiczne. Piosenkarz powinien przez najbliższe sześć miesięcy uczestniczyć w takich pracach jak sprzątanie ulic, rozładunki ciężarówek, czy dbanie o trawniki należące do miasta. Osiem godzin dziennie darmowej pracy na rzecz dobra publicznego przez sto osiemdziesiąt dni. Oczywiście dodatkowo ma zakaz zbliżania się do Rihanny przez najbliższe cztery lata. Dodatkowo został mu przyznany dozór kuratora sądowego, w związku z tym musi stawiać się w sądzie raz na trzy miesiące. Weźmie również udział w programie, który ma na celu resocjalizację osób, które dopuściły się przemocy domowej. Jeżeli oskarżony nie wypełni, któryś z postanowień sądu grozi mu pozbawienie wolności do lat czterech. Sędzia podczas ogłaszania wyroku powiedziała, że wymiar sprawiedliwości nie stosuję żadnej taryfy ulgowej dla osób sławnych i bogatych. Czy aby na pewno? Czy te wszystkie godziny spędzone na sprzątaniu i dbaniu o czystość i wizerunek w mieście są wystarczającą karą za dotkliwe pobicie bezbronnej dziewczyny? Gdzie morał z tej historii? Jakie wnioski mogą wyciągnąć inni potencjalni damscy bokserzy.